Uitgebreide
gegevens over
Charles Ferdinand (C.F.)
Pahud de Mortanges (M)
| ID | 14413 | Schuilnaam | ||
| Achternaam | Pahud de Mortanges | Adres | ||
| Voornaam | Charles Ferdinand | Plaats | ||
| Initialen | C.F. | Beroep | Officier | |
| Voorvoegsel | Sterfdatum/leeftijd | 8-4-1971 () | ||
| Getrouwd met | Categorie | Verzet | ||
| Geslacht | M | Titel | ||
| Geboortedatum | 13-5-1896 | Krijgsmacht | ||
| Onderdeel | Onderscheidingen | |||
| Legernummer | Rang | |||
| Begraafplaats | Vak, Rij, Graf | , , |
Achtergrond:
Geboren op 13-5-1896 te Den Haag aan de Jan van Nassaustraat.
Aanvullingen:
Hij volgde een opleiding aan de K.M.A. in Breda, was een cavalerist in hart en ziel en deed voor de oorlog mee aan diverse wedstrijden te paard en aan de Olympische Spelen.
Tijdens de eerste oorlogsjaren maakte hij zich sterk voor de revalidatie van honderden tijdens de gevechten in de meidagen van 1940 gewonde en verminkte soldaten en droeg veel aan hun genezing bij.
Toen de Duitsers in 1942 de voormalige krijgsgevangenen weer opriepen, meldde ook hij zich niets vermoedend in Ede en werd na een dagenlange treinreis gevangen gezet in een Pools krijgsgevangenenkamp (Stanis-law).
Na enige tijd stuurden de Duitsers hem terug naar Nederland, maar na drie maanden werd hij opnieuw opgeroepen. Toen de trein dicht bij de Nederlands Duitse grens was, sprong hij er met een tweetal vrienden uit en dook in eerste instantie onder in Oldenzaal.
Later wist hij na een lange tocht Gibraltar te bereiken, waar hij door een Engels vliegtuig werd opgepikt en naar Londen gevlogen.
Als 'second in command' van de Prinses Irene Brigade landde hij in augustus 1944 in Normandië en hielp mee aan de bevrijding van Nederland.
Na de oorlog werd hij benoemd tot chef Militaire Huis en tot opperceremoniemeester aan het Hof. In die laatste functie organiseerde hij o.a. de witte begrafenis van koningin Wilhelmina in 1962.
Ook was hij voorzitter van het Olympisch Comité.
Nadat hij zijn functies had neergelegd, woonde hij nog enkele jaren in een flat in Scheveningen, maar was wèl aan een rolstoel gebonden wegens een steeds verder sluipende reumatiek.
Hij overleed op 8-4-1971 in het Academisch Ziekenhuis in Leiden.
In Doorn en Utrecht zijn gedenktekens voor hem opgericht.
Bronnen:
Hun naam leeft voort
Heeft u aanvullingen of wijzigingen
voor deze
persoon?
Mail dan naar
database@documentatiegroep40-45.nl